Infekcje w wieku przedszkolnym


Infekcje u dzieci w wieku przedszkolnym, zwłaszcza u dzieci które chodzą do przedszkola, to nic dziwnego, nienaturalnego i niebezpiecznego, o ile mamy do tego odpowiednie podejście. Przede wszystkim pamiętajmy o szczepieniach ochronnych obowiązkowych na groźne choroby. Szczepienia według obowiązkowego kalendarzyka szczepień. U dzieci infekcje zdarzają się częściej niż u osób dorosłych, ponieważ dziecko ma jeszcze nieco słabszą, nie do końca wyrobioną odporność. Choroby, które występują najczęściej u dzieci w wieku przedszkolnym, to: odra, ospa wietrzna, różyczka, świnka oraz szkarlatyna.

To choroby o charakterystycznych, łatwych do zdiagnozowania objawach, które należy leczyć po konsultacji z pediatrą. Jeżeli chodzi o infekcje w postaci przeziębień, którym często towarzyszy kaszel, katar, gorączka, należy zawsze podchodzić do nich w sposób racjonalny: lepiej, jeśli dziecko zostanie wówczas w domu i spokojnie wyleczy się z nieprzyjemnych objawów, niż jeśli pójdzie do przedszkola i zainfekuje wirusami czy bakteriami inne dzieci. Rodzice muszą być nastawieni na to, że ich dziecko dość często będzie borykało się z infekcjami, zwłaszcza w wieku przedszkolnym.

Jeśli podejrzewamy u dziecka jakąś z chorób zakaźnych, absolutnie nie możemy tego lekceważyć. Zwłaszcza groźna w powikłaniach może okazać się szkarlatyna, tak więc jeżeli u dziecka pojawiają się objawy inne niż katar, kaszel i delikatna gorączka, najlepiej od razu skonsultować się z lekarzem pediatrą. Zwłaszcza w momencie, kiedy na skórze dziecka pojawiają się charakterystyczne wysypki, mogące być objawem zarówno wspomnianej szkarlatyny jak i wymienionych wcześniej chorób, na przykład różyczki.
Jak ochronić dziecko w przedszkolu przed wirusami

Nasze dzieci w przedszkolu narażone są na kontakt z wirusami i bakteriami, na które dziecko nie jest jeszcze uodpornione. Nie tylko w przedszkolu, bo także dzieci które zostają w domu i zajmują się nimi rodzice, dziadkowie, opiekunka, narażone są na kontakt z wirusami. Jak ochronić dziecko w przedszkolu przed wirusami? Przede wszystkim pamiętajmy o bezwzględnym przestrzeganiu kalendarza obowiązkowych szczepień. Niektóre z chorób, na które szczepimy nasze dzieci, mogą mieć groźne powikłania tak więc nie należy w żadnym wypadku lekceważyć szczepień obowiązkowych.

Pamiętajmy o tym, że dziecko jest odporniejsze na wirusy i bakterie, jeśli jego układ odpornościowy jest odpowiednio wykształcony i odpowiednio silny. Tak więc pamiętajmy o dostarczaniu dziecku potrzebnych witamin i minerałów, nie tylko w postaci ewentualnych suplementów, drażetek, syropów czy kapsułek, ale w codziennej diecie. Nasze dziecko będzie miało wzmocnioną odporność dzięki pełnowartościowym posiłkom, dzięki odpowiedniej dawce codziennej aktywności fizycznej, dzięki hartowaniu w wieku łóżeczkowym i tak dalej. Nie można liczyć na magiczne sposoby, które całkowicie ochronią naszego malucha przed wirusami i infekcjami, ponieważ jest to zwyczajnie niemożliwe. Należy jednak podczas każdych codziennych czynności pamiętać o tym, że odporność dziecka zależy nie tylko od szczepień, ale także od zdrowego trybu życia, jaki to my musimy naszym dzieciom zapewnić. Dziecko w wieku przedszkolnym na pewno będzie przechodziło różnego rodzaju infekcje i choroby, które każdy z nas przechodzi, jednak od naszego podejścia do zdrowego stylu życia zależy dalsza odporność naszego dziecka.
Gorączka trzydniowa u dziecka

Gorączka trzydniowa, to inaczej rumień nagły. Jest łagodną infekcją, która wywoływana jest przez wirusy. Trwa od trzech do pięciu dni. Kiedy dziecko przejdzie już tę chorobę, jest na nią odporne na całe życie. Gorączka trzydniowa zaczyna się od nagłego wzrostu temperatury. Temperatura wynosi wówczas z reguły od trzydziestu dziewięciu do czterdziestu stopni Celsjusza. Nie występują wcześniej żadne inne objawy, stąd nagłe pojawienie się gorączki mimo tego, że okres inkubacji choroby to od pięciu do piętnastu dni. Gorączka trwa około trzech dni. W momencie, kiedy zaczyna spadać, pojawia się wysypka.

Wysypka przypomina tą, która pojawia się na skórze dziecka w momencie zachorowania na różyczkę albo szkarlatynę. Jednak tak jak zostało wspominane, charakterystycznym objawem trzydniówki, gorączki trzydniowej, jest wysoka temperatura. Plamki pojawiają się najpierw na tułowiu dziecka. Kiedy znikają, a dzieje się to bardzo szybko, wysypka zmienia swoje miejsce. Zaczyna pojawiać się na szyki, na rączkach i nóżkach dziecka. Całość wysypki powinna zniknąć po maksymalnie dwóch dniach. W momencie, kiedy wysypka znika, kończy się także choroba. Stąd właśnie okres trwania choroby wynoszący pięć dni: trzy dni gorączki plus dwa dni wysypki. To jak przebiega trzydniówka zależy od temperatury, jaka się pojawia. Jeśli jest bardzo wysoka, mogą pojawić się drgawki. Trzydniówka nie jest groźna, jednak czasami można pomylić ją ze szkarlatyną albo różyczką. Ta pierwsza jest szczególnie groźna, tak więc jeśli podejrzewasz u dziecka trzydniówkę, lepiej potwierdź tę wstępną diagnozę u lekarza.

Jeśli pojawiają się u dziecka drgawki, konsultacja z lekarzem powinna być natychmiastowa.
Szczepionki w wieku dziecięcym

Szczepionki, które są obowiązkowe, ustalone są w programie szczepień. Zgodnie z aktualnym programem szczepień, postępujemy według Polskiego Kalendarza Szczepień Ochronnych, gdzie szczepionki obowiązkowe aplikuje się od momentu narodzin dziecka aż do 19 roku życia. W wieku dziecięcym, obowiązkowe są następujące szczepionki, przeciwko następującym chorobom: błonica, gruźlica, krztusiec, odra, świnka, polio, różyczka, tężec, wirusowe zapalenie wątroby typu B, HiB. Dla dzieci, które są w grupie ryzyka, dodatkowo stosujemy szczepionki przeciwko ospie wietrznej, pneumokokom oraz wściekliźnie. Szczepionki w wieku dziecięcym, które są obowiązkowe, to szczepionki bezpłatne. Każde dziecko dostaje swój własny Kalendarzyk Szczepień, według którego należy zgłaszać się w odpowiednim terminie, aby dziecko zostało zaszczepione. Dodatkowo, poza szczepionkami które są obowiązkowe, mamy dodatkową listę szczepień zalecanych.

To szczepienia, które sprawiają że możemy chronić dziecko przed innymi chorobami zakaźnymi. W naszym kraju takie szczepionki są płatne, ponieważ nie finansuje ich NFZ oraz nie są na nie przeznaczane jakiekolwiek inne środki publiczne. Szczepionki dodatkowe, to szczepionki które zapobiegają: rotawirusowym biegunkom, grypie, kleszczowemu zapaleniu mózgu, durowi brzusznemu, wzw typu A, żółtej gorączce, ospie wietrznej, śwince, odrze, różyczce, tężcowi, wirusowi brodawczaka. Tak więc jeśli chcemy zdecydować się na dodatkowe szczepienia, należy skonsultować to z lekarzem przedstawiając mu Kalendarzyk Szczepień. Musimy liczyć się z odpłatnością szczepionek nieobowiązkowych.
Powiększone migdały u dziecka

Powiększenie migdałków u dziecka, występuje najczęściej u maluchów, które nie ukończyły jeszcze piątego roku życia. Migdałki gardłowe, które się wówczas powiększają, to tkanka limfatyczna. Stanowi ona połączenie między nosem dziecka a tylną częścią jego gardełka. Migdałki to narzędzie, które wychwytuje i niszczy cząsteczki niechciane, obce, które wdychamy wraz z powietrzem przez nos. U dzieci mogą się one powiększać zwłaszcza w momencie, kiedy dziecko przechodzi infekcję górnych dróg oddechowych. Pojawia się wtedy także nadmierne wydzielanie śluzu. Migdałki rosną u dziecka do momentu, kiedy kończy 3-7 lat.

U niektórych dzieci podczas wzrostu migdałków, pojawiają się okresowe obrzęki, u niektórych dzieci nie. Nie jest to objaw niebezpieczny, jednak warto co nieco na ten temat wiedzieć. Kiedy u dziecka pojawia się obrzęk migdałków, instynktownie zaczyna oddychać przez usta. Zdarzają się przekrwienia nosa.

Kiedy dziecko oddycha głównie przez usta, zaczyna wydzielać więcej śliny. Czasem towarzyszy temu nieprzyjemny zapach z ust. Kolejny objaw powiększonych migdałków, to chrapanie w nocy oraz nieco niewyraźna mowa. Zdarza się także nieregularne oddychanie w czasie snu. Pojawiają się wówczas przerwy pomiędzy oddechami. To tak zwany bezdech senny. Zdarzają się również problemy z przełykaniem, co z kolei generuje obniżony apetyt. Jeśli podejrzewamy powiększone migdałki, możemy skonsultować się z pediatrą, który zajrzy do ust naszego dziecka za pomocą specjalnego lusterka lub innego narzędzia, ponieważ niemożliwe jest obejrzenie migdałków tylko zaglądając do ust.

Leave a comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *